PSV trotse kampioen van Nederland

By Voetbal
Cocu eerst bekritiseerd en nu trainer van het jaar.

In 1910 richtten werknemers van de fabriek het ‘Philips Elftal’ op en in januari 2011 speelde dit team zijn eerste wedstrijd op een veld waar nu het stadion staat. De mensen in Eindhoven en met name de vele duizenden die bij Philips werkten vondePSV kampioen 22en het prachtig en in 1913 vond met goedkeuring van grote baas Anton Philips de oprichting plaats van een sportvereniging waar allerlei sporten beoefend konden worden. Het Elftal kwam hier ook onder dak. Het voetbal dateert dus van 1910 maar de vereniging PSV stamt uit 1913. In 1929 was PSV voor het eerst landskampioen en de titel die de club voor enkele weken won was volgens mij de 22e.

Ik wil het hier niet hebben over al die titels en bekers en Europa-Cup avonturen maar even stilstaan bij een paar personen die volgens mij aan het huidige kampioenschap hebben bijgedragen.

Cocu.

Een paar jaar geleden had niemand gedacht dat Philip Cocu wel eens de nieuwe grote naam in het rijtje van succestrainers van de Eindhovense club zou worden. De zogenaamde kenners waren sceptisch: kan deze aardige en correcte persoon wel het gezag uitdragen dat een spelersgroep nodig heeft om te presteren?

De 35-jarige coach is Eindhovenaar van geboorte. Hij begon te voetballen bij AZ en later bij Vitesse. Zijn grote jaren beleefde hij bij PSV en Barcelona. Tussen 2004 en 2007 voetbalde hij een tweede periode bij de Eindhovense club. Gedurende zijn indrukwekkende carrière speelde hij ook nog 101 keer voor Oranje.

Rinus Michels Award.

Zijn trainers carrière begon pas goed toen Dick Advocaat vertrok uit Eindhoven. Dat was in 2013 en Cocu begon aan het hoofdtrainerschap met assistentie van Ernest Faber. Het eerste seizoen van de nieuwbakken hoofdcoach verliep niet echt soepel. Halverwege de PSV kampioen cocukompetitie bivakkeerde PSV op een beschamende negende plaats en de kritiek barstte los. Kon hij het wel? Het bleef dat jaar een beetje ploeteren en pas op de laatste speeldag plaatste het elftal zich voor Europees voetbal.

Iedereen verwachtte een trainerswisssel en flink wat nieuw gezichten binnen de selektie. Maar dat gebeurde niet. Bijna uniek in de voetbalwereld bleef men geloven in de spelersgroep en met name in Cocu. En wat denk je? Een jaar later leidt Philip Cocu het elftal naar het kampioenschap. Daarmee komt hij in het illustere gezelschap van Ronald Koeman en Eric Gerets. Ook zij werden als speler en later als trainer kampioen met de Eindhovense club. Het is trouwens niet de enige titel voor de coach dit jaar. Zijn collega’s riepen hem uit tot trainer van het jaar. Hiervoor kreeg hij de Rinus Michels Award. Zo gek kan het gaan: negende worden en de storm van kritiek trotseren en een jaar later kampioen en de beste coach. Trouwens mooi dat we in Nederland weer een oud-international als clubcoach in de bovenste regionen hebben. Denk ook aan Frank de Boer en Giovanni van Bronckhorst.

Marcel Brands.
PSV kampioen brands en gerbrands

Gerbrands en Brands.

Niet in paniek raken dus. Dat was het devies van PSV en met name van personen als Marcel Brands en Toon Gerbrands. Brands had als technisch manager naar eigen zeggen niet al te veel vrienden meer na de magere resultaten in het voorgaande seizoen. Natuurlijk kent de man de wetten van de voetballerij. Maar hij was één van degenen die geloofden in de trainer en in de spelersgroep en dank zij de weinige aankopen draaide alles om. Luuk de Jong wilde zijn loopbaan nieuw leven inblazen en koos bepaald niet voor het geld maar voor de sfeer en de mogelijkheden op sportief gebied in Eindhoven. Als ik me niet vergis is bovendien de Jong’s vader ook zo’n beetje zijn zaakwaarnemer. Vader George is ondermeer oud-topvolleyballer en mede daardoor een bekende van Toon Gerbrands, de algemeen direkteur van de club die (volgens mij niet toevallig) net op dat moment binnenkwam om Tiny Sanders op te volgen. Ik kan het niet hard maken maar u vergeeft mij hopelijk de speculatie dat de aanwezigheid van Gerbrands een rol heeft gespeeld en dat vader de Jong en Gerbrands misschien wel even contact zouden kunnen hebben gehad? Hoe het ook zij, Luuk de Jong kwam over van Borussia mönchengladbach en dat pakte goed uit. Voor de club zowel als voor de speler.

Ook het aantrekken van middenvelder Guardado was een fabelachtige greep. De Mexicaan mocht vertrekken bij Valencia en Cocu belde hem persoonlijk op om hem over te halen naar Eindhoven te komen. De eerste paar partijen was het even wennen voor de Mexicaanse international maar toen begon het te draaien en hij werd eigenlijk de speler die bepaalde wat en hoe dat ging gebeuren.

Depay en Wijnaldum.

Naast dit alles slaagde de clubleiding erin om talenten als Depay en Wijnaldum in Eindhoven te houden en er stond een elftal dat vanaf het begin de eredivisie domineerde. Heb je dus op PSV gewed dit jaar, dan zat je er goed bij. En omdat Ajax zijn bekende eindsprint niet kon inzetten was PSV al lang voor de laatste wedstrijd kampioen. Voor de man zelf natuurlijk fantastisch maar voor de Nederlandse voetbalfan treurig dat Memphis Depay nu toch echt weg gaat. Zijn transfer naar het Manchester United van Louis van Gaal levert de club echter een mooie transfersom op, zodat er financieel bepaald niet getreurd wordt.

Maar hoe kun je dit succes voortzetten? Als in ons land een elftal met een paar spelers er boven uit steekt dan staan de buitenlandse clubs in de rij met een zak geld. PSV zal dus heel creatief moeten zijn. Bijvoorbeeld er alles aan doen om komend jaar weer te kunnen beschikken over Georgino Wijnaldum. Marcel Brands heeft hoop dat hij de gevoelsmens Wijnaldum kan behouden voor de Eindhovense formatie. De uittocht van spelers moet deze zomer zo beperkt mogelijk worden gehouden anders doet PSV voor spek en bonen mee aan de Champions League.

Ook in Toon Gerbrands heeft PSV een beleidsbepaler die gelooft in wat hij doet. De standvastigheid van de man is ondertussen in de voetbalwereld alom bekend. Ik denk zelf wel eens dat zijn grote voordeel is dat hij niet uit de voetballerij afkomstig is. Hij heeft dus niet een jarenlang voetbal of voetbaltrainers verleden. Gerbrands brengt alleen zijn verleden in de topsport mee en vooral zijn managerskwaliteiten. Managerskwaliteiten die hem in een ander leven al zo veel succes bezorgden toen hij trainer-coach was van de volleybal landskampioen Dynamo en zeker ook van het nationaal team waarmee hij nog Europees kampioen werd. De eigenschappen duidelijkheid, eerlijkheid en benaderbaarheid maken hem tot een uitstekende bestuurder; dat blijkt wel weer bij PSV. Natuurlijk weet ik niets van de dagelijkse rolverdeling binnen de club en de staf, maar Gerbrands kennende loopt hij regelmatig even informeel bij deze en gene langs om wat ervaringen uit te wisselen of om met iets nieuws te komen. En ook voor Gerbrands is het duidelijk: als je als PSV de tweede begroting van Nederland hebt moet je altijd om de prijzen spelen. Niet verstoppen. Voor de titel gaan en die met regelmaat nog winnen ook. Zelf kan de algemeen direkteur het niet meer afdwingen maar hij zal zeker Cocu en Brands ondersteunen en prikkelen om alweer na te denken over het vervolg van dit prachtige kampioenschap.

Zo zag de huldiging er uit: