Wielrennen – de Vijf Monumenten

By Wielrennen

Bij de Vijf Monumenten gaat het niet over gebouwen uit de oudheid, maar over wielerwedstrijden met een groots verleden. Vijf oude traditionele wielerklassiekers met een mooie geschiedenis.

Wat zijn de 5 monumenten

Er zijn vijf klassiekers die elke wielrenner graag op zijn naam wil brengen. Dat zijn Milaan San Remo, Ronde van Vlaanderen, Parijs Roubaix, Luik-Bastenaken-Luik en de Ronde van Lombardije. Allemaal wielerwedstrijden met een verhaal. En met fantastische winnaars door de jaren heen. Elke koers heeft zijn hoogtepunten, en soms ook wel dieptepunten uiteraard. Veel renners maakten zich onsterfelijk door één van deze koersen op zijn naam te zetten. Met een overwinning in een van de Vijf Monumenten op je palmares, kon je bij elke ploeg terecht.

Milaan San Remo


Een van de mooiste voorjaarsklassiekers is Milaan San Remo. Het is de eerste echte klassieker op de wielerkalender. La Primavera (de lente) zoals de koers ook wel wordt genoemd, wordt altijd eind maart verreden. De eerste Primavera werd in 1907 gereden, deze werd gewonnen door Lucien Petit-Breton uit Frankrijk. Van 1935 tot en met 1953 werd de koers op 19 maart verreden, op de feestdag van Sint Jozef. Daarom wordt deze klassieker ook wel de Sint-Jozefsklassieker genoemd. Met bijna 300 kilometer is het de langste koers van alle klassiekers. Het is een vlakke rit die uitermate geschikt is voor de sprinters en klassieker rijders uit het peloton. In 1960 werd de Poggio aan het parcours toegevoegd, een stijl klimmetje vlak voor de aankomst in San Remo, de bedoeling van de organisatie was om de aankomst iets zwaarder en aantrekkelijker te maken.

Eddy Merckx

De meeste overwinningen in de Primavera werden behaald door de Belg Eddy Merckx in de zestig en zeventiger jaren, hij won de koers maar liefst zeven keer. De Italiaan Costante Girardengo won de wedstrijd zes keer, in de beginjaren van Milaan-San Remo. Maar liefst vijftig keer won een Italiaan. Drie keer was er Nederlands succes in 1965 won Arie den Hartog, 1977 Jan Raas en in 1985 was het Hennie Kuiper die als eerste op de Via Roma aan kwam.

Ronde van Vlaanderen

Ronde van Vlaanderen
Begin april staat de Ronde van Vlaanderen op de kalender, het is de eerste zogenaamde kasseienklassieker. De eerste ronde werd in 1913 gereden, tegenwoordig wordt de wedstrijd op de veertiende zondag van het jaar verreden. “Vlaanderen Mooiste” zoals de koers ook wel werd genoemd werd ook in de Tweede Wereldoorlog gewoon verreden. De organisatie van de Ronde van Vlaanderen was in handen van de sportkrant Sportwereld. Het was eerst een koers met vooral Belgische deelnemers, in de beginjaren werd de koers op dezelfde dag als Milaan-San Remo verreden, de buitenlandse renners kozen dan vaak voor de Italiaanse koers. De Ronde gaat over de Vlaamse wegen, met veel kasseienstroken, en klimmetjes in de Ardennen. Bekende stukken uit de koers zijn de Oude Kwaremont, de Koppenberg en de Muur van Geraardsbergen. België is met 68 overwinningen de recordhouder, Nederland was 9 keer succesvol, de laatste Nederlandse overwinning was in 1986 toen ging Adrie van der Poel als eerste over de finish.

Parijs-Roubaix

Traditioneel een week na de Ronde van Vlaanderen wordt Parijs-Roubaix verreden. De Hel van het Noorden of de Koningin van de Klassiekers, zo wordt deze koers ook wel genoemd, en die naam is er niet voor niets aan gegeven. Parijs- Roubaix werd voor de eerste keer verreden in 1896. Deze klassieker is ook bekend om de vele keienstroken, die vaak droog en stoffig maar bij regen modderig en glad zijn. Scherprechter in de koers is vaak de kasseienstrook Bos van Wallers-Arenberg. De wedstrijd eindigt altijd op de wielerbaan Vélodrome André-Pétrieux in Roubaix. Dat de Belgen echte klassieker rijders zijn blijkt wel weer, 55 keer was er een Belgische overwinning in Parijs-Roubaix. Nederland was zes keer succesvol, Niki Terpstra was in 2014 de laatste Nederlander die deze koers won. Traditioneel is er voor de winnaar van de Hel van het Noorden een groter kei als trofee te verdienen.

Luik-Bastenaken-Luik

Het traditionele sluitstuk van de voorjaarsklassiekers is Luik-Bastenaken-Luik, de laatste Ardennenklassieker werd voor het eerst gereden in 1892 winnaar was toe Léon Houa uit . “De Doyenne” zoals de klassieker ook wel wordt genoemd was eerst een amateurwedstrijd, in 1894 werd de eerste professionele wedstrijd verreden. De wedstrijd staat bekend om zijn vele steile beklimmingen in de Ardennen. Door de vele beklimmingen is het een wedstrijd die vaak wordt gewonnen door één van de klimmers of één van de goede klassieke renners. De Luik-Bastenaken-Luik van 1980 kunnen de echte liefhebbers zich nog wel herinneren. De wedstrijd op 20 april werd geheel in de sneeuw verreden, slecht 21 renners van de 174 haalden de finish, deze editie werd gewonnen door de Fransman Bernard Hinault. Recordhouder met de meeste overwinningen is Eddy Merckx met vijf overwinningen. In 2016 was er Nederlands succes, Wout Poels pakte de overwinning in Luik. Ook hier gingen de meeste overwinningen naar de Belgen, 59 keer waren ze succesvol. Nederland kwam in al die jaren tot 4 zeges.

Ronde van Lombardije

Eind september of begin oktober wordt de laatste echte klassieker verreden, de Ronde van Lombardije of De Herfstklassieker of de Koers van de Vallende Bladeren. De eerste editie werd in 1905 gereden, toen werd de koers nog Milaan-Milaan genoemd, winnaar werd toen Giovanni Gerbi. De wedstrijd wordt altijd één week na het wereldkampioenschap verreden. De koers gaat over een gevarieerd maar zwaar parcours rond het Comomeer. De Ronde van Lombardije is 68 keer door een Italiaan gewonnen, recordhouder is Fausto Coppi, hij won de koers vijf maal. De Belgen die traditioneel goede klassieke renners leveren, wonnen de Koers van de Vallande Bladeren 12 keer. Opvallend is dat de Belg Eddy Merckx alle vijf monumenten meerdere keren heeft gewonnen. Merckx won in totaal 19 keer een wedstrijd behorende tot de Vijf Monumenten. Nederland was drie keer succesvol in de Ronde van Lombardije. Het was Jo de Roo die de ronde zowel in 1962 als in 1963 wist te winnen. Hennie Kuiper was in 1981 de laatste Nederlander die de ronde op zijn naam schreef.