Luuk de Jong (Aigle, 27 augustus 1990) is een Nederlandse spits die vooral bekendstaat als aanvoerder en clubicoon van PSV. Hij speelde ook voor De Graafschap, FC Twente, Borussia Mönchengladbach, Newcastle United, Sevilla, Barcelona en FC Porto. Hij werd landskampioen in Nederland en Portugal en won met Sevilla de Europa League. In 2026 vertrok hij na een zware knieblessure bij Porto.
Luuk de Jong in het kort
| Geboren | 27 augustus 1990, Aigle (Zwitserland) |
|---|---|
| Positie | Spits |
| Clubs | De Graafschap, FC Twente, Mönchengladbach, Newcastle (huur), PSV, Sevilla, Barcelona (huur), FC Porto |
| Landstitels | FC Twente (2010), PSV (meerdere keren), FC Porto (2026) |
| Europees | Europa League 2020 met Sevilla |
| Oranje | EK 2012, EK 2021, WK 2022 |
| Erkenning | Tegel in de PSV Walk of Fame (2025) |
Jeugd
Luuk de Jong werd geboren in het Zwitserse Aigle, net als zijn oudere broer Siem, die later furore maakte bij Ajax. Toen Luuk vier was, keerde het gezin terug naar Nederland en vestigde het zich in de Achterhoek. Hij begon te voetballen bij de Doetinchemse club DZC’68 en maakte in 2001 de overstap naar de jeugdopleiding van De Graafschap.

Debuut bij De Graafschap
Op 7 november 2008 maakte De Jong zijn debuut in het eerste elftal van De Graafschap, als invaller tegen NAC Breda. In januari 2009 mocht hij voor het eerst in de basis beginnen. Zijn eerste competitiedoelpunt maakte hij tegen FC Twente; later scoorde hij ook met een fraaie omhaal tegen Heracles Almelo. De Graafschap degradeerde dat seizoen, maar de lange spits had genoeg laten zien. Verschillende clubs toonden interesse en FC Twente haalde hem in de zomer van 2009 naar Enschede.
Kampioen met FC Twente
Bij Twente moest De Jong eerst wachten op zijn kans. Hij speelde in de Europa League en de beker en maakte in februari 2010 zijn eerste doelpunt in de competitie. In dat seizoen werd FC Twente onder Steve McClaren voor het eerst in de clubgeschiedenis landskampioen.
Een seizoen later brak hij echt door. Hij scoorde het winnende doelpunt in de strijd om de Johan Cruijff Schaal en won in 2011 met Twente de KNVB-beker. Hij groeide uit tot clubtopscorer en in het seizoen 2011/12 werd hij met 25 doelpunten tweede op de topscorerslijst van de Eredivisie, achter Bas Dost. Voor Twente speelde hij in totaal 121 wedstrijden en maakte hij 59 doelpunten. Bij Twente speelde hij aanvankelijk achter of naast de Oostenrijkse spits Marc Janko. Onder trainer Co Adriaanse kreeg hij steeds meer verantwoordelijkheid en na de terugkeer van Steve McClaren in de winter van 2012 werd hij de onbetwiste aanvalsleider in Enschede.
Duitsland en Engeland
In de zomer van 2012 vertrok De Jong voor ongeveer 15 miljoen euro naar Borussia Mönchengladbach. Daar wist hij zich niet in de basis te spelen. Begin 2014 werd hij verhuurd aan Newcastle United, maar ook daar kwam hij niet goed tot zijn recht. Het was een lastige periode in zijn loopbaan. Terug in Nederland liet hij echter snel zien dat hij nog altijd een topspits was. Bij PSV kwam hij veel beter tot zijn recht in een ploeg die veel voorzetten gaf en de spits centraal zette in het aanvalsspel, precies wat bij zijn kwaliteiten paste. Daar begon de mooiste periode van zijn carrière.
Eerste periode bij PSV
In de zomer van 2014 haalde PSV hem naar Eindhoven. Daar bloeide hij helemaal op. Hij werd aanvoerder en scoorde aan de lopende band. Met PSV werd hij landskampioen in 2015, 2016 en 2018. Hij was een typische spits in de zestien: sterk in de lucht, goed in het vasthouden van de bal en gevaarlijk bij elke voorzet.
Sevilla en Barcelona
In 2019 vertrok De Jong naar Sevilla. In zijn eerste seizoen won hij met de Spaanse club de Europa League. In de finale tegen Internazionale maakte hij twee doelpunten, beide met het hoofd. In 2021 werd hij verhuurd aan FC Barcelona. Ook daar maakte hij belangrijke doelpunten, vooral als invaller.
Terug bij PSV
In 2022 keerde De Jong terug bij PSV, opnieuw als aanvoerder. In die tweede periode won hij met PSV de KNVB-beker en werd hij opnieuw kampioen. Op 34-jarige leeftijd leek hij in de vorm van zijn leven. Als erkenning voor zijn betekenis voor de club kreeg hij in oktober 2025 een tegel in de PSV Walk of Fame, een eer die normaal alleen voor gestopte spelers is bedoeld.
FC Porto
In de zomer van 2025 verliet De Jong PSV na weken van speculatie en tekende hij bij FC Porto. In Portugal werd hij onder trainer Francesco Farioli landskampioen. Zijn seizoen werd wel getekend door een zware knieblessure. In mei 2026 kondigde hij aan na één seizoen te vertrekken bij Porto. Hij gaf aan dat hij in Nederland alleen voor PSV wil spelen. In september 2026 zat hij in de laatste fase van zijn revalidatie en hield hij alle opties open.
Oranje
Na selecties voor Oranje onder 19 en onder 21 debuteerde De Jong in 2011 in het Nederlands elftal, onder bondscoach Bert van Marwijk. Hij scoorde in zijn derde interland, in een EK-kwalificatiewedstrijd tegen Finland. Hij zat bij de selectie voor het EK 2012, maar kwam daar niet in actie. Later werd hij opnieuw opgeroepen, onder meer voor het EK 2021 en het WK 2022 in Qatar.
Prijzen
- Landskampioen van Nederland: 2010 met FC Twente en meerdere keren met PSV, onder meer in 2015, 2016 en 2018
- Landskampioen van Portugal: 2026 (FC Porto)
- Europa League: 2020 (Sevilla)
- KNVB-beker: 2011 (FC Twente) en met PSV
- Johan Cruijff Schaal: met FC Twente en PSV
Aanvoerder en leider
Bij PSV droeg De Jong in beide periodes de aanvoerdersband. In zijn eerste periode gaf hij die tijdelijk vrijwillig af aan Marco van Ginkel, toen het zelf minder liep, maar onder trainer Mark van Bommel kreeg hij de band weer terug. In zijn tweede periode was hij de onbetwiste leider van een jonge selectie. Trainers en medespelers prezen zijn mentaliteit: hij gaf het voorbeeld op de training, sprak de groep toe na teleurstellingen en nam jonge spelers onder zijn hoede.
Belangrijke doelpunten
De Jong maakte in zijn loopbaan veel beslissende doelpunten. Zijn twee koppen in de Europa League-finale van 2020 tegen Internazionale zijn misschien wel de bekendste. Bij Barcelona maakte hij in zijn huurseizoen een aantal late, belangrijke doelpunten in La Liga, vaak na een invalbeurt. Bij PSV scoorde hij talloze keren met het hoofd uit voorzetten van de vleugelspelers. Zijn doelpunten in de Champions League, onder meer in de knock-outfase, lieten zien dat hij ook op het hoogste Europese niveau van waarde was.
Na zijn spelersloopbaan
PSV liet al eerder weten dat de club De Jong ook na zijn spelersloopbaan graag aan zich wil binden, in een rol die bij zijn interesses past. De Jong zelf gaf aan dat hij na zijn carrière graag iets voor PSV zou willen doen.
Speelstijl
Luuk de Jong is een klassieke targetman. Hij is lang, sterk in de lucht en weet als geen ander hoe hij een voorzet moet binnenkoppen. Daarnaast staat hij bekend om zijn werklust en leiderschap. Juist die combinatie maakte hem bij PSV jarenlang onmisbaar.
Familie
Zijn broer Siem de Jong speelde onder meer voor Ajax, Newcastle United en PSV en won met Ajax meerdere landstitels. De broers groeiden op in een sportieve familie.
Lees ook over Phillip Cocu, Klaas-Jan Huntelaar en Robin van Persie.
Veelgestelde vragen
Bij welke clubs speelde Luuk de Jong?
De Graafschap, FC Twente, Borussia Mönchengladbach, Newcastle United (huur), PSV, Sevilla, Barcelona (huur) en FC Porto.
Waar is Luuk de Jong geboren?
In Aigle in Zwitserland, op 27 augustus 1990.
Won Luuk de Jong de Europa League?
Ja, in 2020 met Sevilla. Hij scoorde twee keer in de finale tegen Internazionale.
Met welke clubs werd Luuk de Jong landskampioen?
Met FC Twente (2010), meerdere keren met PSV en in 2026 met FC Porto.
Waar speelt Luuk de Jong nu?
Hij vertrok in 2026 bij FC Porto na een knieblessure en was in september 2026 nog aan het revalideren.
