Fernando Alonso Formule 1 icoon

By Formule 1

Binnenkort gaat het Formule 1 seizoen weer van start in Australië. De stoeltjes bij alle renstallen zijn weer bezet en alles lijkt weer bij het oude. Maar dat is natuurlijk niet helemaal waar. Het Formule 1 seizoen gaat van start zonder Fernando Alonso. En dat is wel een beetje bijzonder. Na 314 races is de sympathieke Spanjaard er niet meer bij. Maar hoe is zijn carrière begonnen en wat heeft hij allemaal gewonnen. Tijd om eens naar het raceleven van Fernando Alonso te kijken.

Maar wie is Fernando Alonso

Fernando Alonso Diaz werd op 29 juli 1981 in het Spaanse Oviedo geboren. Hij zou later één van de beste autocoureurs van de wereld worden. Net als veel andere autocoureurs begon Alonso ook in de kartsport. Daar won hij wat er maar te winnen was. Via de Formule 3000 kwam hij uiteindelijk in de Formule 1 terecht. Hij reed voor verschillende teams. Zijn grootste successen behaalde hij met het team van Mild Seven Renault. Hij sloot in 2018 zijn imposante loopbaan af bij het team van McLaren. Fernando Alonso is momenteel samen met fotomodel Linda Morselli.

Hoe het allemaal begon

Al op jonge leeftijd was Fernando in zijn kart op de circuits te vinden. Zijn passie voor de racesport stak hij dan ook niet onder stoelen of banken. Dat hij talent had was ook al heel snel duidelijk. In de kartsport wist hij alles te winnen wat er maar te winnen was. Maar karten was niet wat de toen nog jonge Fernando voor ogen had. Hij wilde het hoogste bereiken in de racerij, de Formule 1 dus. Tot 1998 bleef hij actief in het karten om daarna de overstap naar het echte werk te maken. In zijn eerste jaar werd hij gelijk al kampioen in de Euro Open Movistar by Nissan competitie. In 2000 maakte hij al de volgende stap in zijn carrière.

Formule 3000

Alonso maakte zijn debuut in de Formule 3000. Hij ging rijden voor het team van Astromega. Ook in de Formule 3000 was hij weer één van de betere coureurs. In zijn eerste jaar pakte hij een tweede plaats op de Hungaroring en won hij op Spa-Francorchamps. In zijn eerste seizoen eindigde hij als vierde.

Naar de Formule 1

In 2001 ging het dan eindelijk gebeuren voor Fernando Alonso, zijn droom kwam uit. Hij tekende een contract bij de renstal van Minardi. Alonso maakte zijn debuut in de Formule 1 in de Grand Prix van Australië op 4 maart 2001. Hij was op dat moment nog maar 19 jaar en de op twee naar jongste coureur uit de geschiedenis. De wagen van Minardi was niet echt competitief maar hij presteerde naar behoren. Ondanks dat er geen punten werden gescoord was hij vaak beter dan de coureurs van de betere teams. Zijn goede rijkunsten waren ook bij de andere teams in de Formule 1 opgevallen. Na zijn eerste seizoen in de Formule 1 ging hij als testrijder naar het team van Renault. In 2003 verving hij Jenson Button als rijder en werd volwaardig lid van het team.

Eerste poleposition

Op 22 maart 2003 rijdt hij tijdens de kwalificatie voor de Grand Prix van Maleisië de snelste tijd. Hij werd de jongste coureur die een poleposition behaalde. De race zelf eindigde hij als derde, dat leverde hem gelijk zijn eerste podiumplaats op. In zijn eigen thuis Grand Prix in Spanje pakt hij de tweede plaats achter de legendarische Michael Schumacher. Zijn eerste seizoen voor Renault pakt hij op de Hungaroring zijn eerste Grand Prix zege. In dat seizoen wordt hij uiteindelijk als zesde met 55 punten. In 2004 weet hij geen wedstrijd te winnen, de Ferrari’s van Michael Schumacher en Rubens Barrichello zijn veel te sterk. Hij wordt met 59 punten vierde in de WK eindstand.

Wereldkampioen

Het seizoen 2005 begon voor Alonso uitstekend, hij werd derde in Grand Prix van Australië. Vervolgens wist hij drie wedstrijden op de rij te winnen. Hij was de beste in Maleisië, Bahrein en San Marino. In dat seizoen moest hij vooral de strijd aan gaan met Kimi Räikkönen voor de wereldtitel. In de Grand Prix van Brazilië wordt hij derde en heeft dan een onoverbrugbare kloof geslagen naar Räikkönen. Fernando Alonso wordt op dat moment met 24 jaar de jongste wereldkampioen ooit. In 2006 was hij absoluut de sterkste in de Formule 1. Hij won zeven Grand Prix en belande 14 keer op het podium. Fernando Alonso vertrok naar het team van McLaren de grote concurrent van Renault. Hij zou daar de teamgenoot worden van Kimi Räikkönen maar die vertrok naar Ferrari. Alonso kreeg in de jonge Lewis Hamilton een nieuwe teamgenoot.

Terug naar Renault

Alonso zou uiteindelijk maar een jaar blijven bij McLaren. In de stand om het wereldkampioenschap werd hij derde met 109 punten. Hij wist nog wel vier Grand Prix te winnen. Op 2 november 2007 maken McLaren en Alonso bekend dat ze het nog twee jaar lopende contract zouden ontbinden. Als reden werd een niet goede lopende samenwerking gegeven. Renault bood Alonso een dag later al een nieuw contract aan. Bij Renault ging hij een duo vormen met Nelson Piquet jr. Tijdens de Grand Prix van Monaco werd al geopperd dat Alonso voor 2010 een contract bij Ferrari zou hebben getekend. Dit werd echter door beide partijen ontkend.

Naar Ferrari

De geruchten dat Alonso zou vertrekken naar Ferrari bleven maar rondzingen. In september 2009 werden de geruchten dan eindelijk bevestigd en tekende Alonso een contract voor 2010 bij Ferrari. Gelijk de eerste race voor zijn nieuwe team wist hij al te winnen. Hij draaide een goed seizoen met vijf Grand Prix zeges. Maar het was niet voldoende voor de wereldtitel, die ging naar Sebastian Vettel. In het seizoen 2012 leek hij af te stevenen op zijn derde wereldtitel maar hij kwam toch net iets tekort. De titel ging in de laatste race toch weer naar Vettel. Het seizoen 2013 stond helemaal in het teken van de dominantie van het Red Bull Team. Vettel werd voor de vierde keer wereldkampioen en Alonso voor de derde keer op rij tweede. De jaargang 2014 was ronduit zwaar teleurstellend, geen enkele race werd gewonnen. Niet door Alonso en ook niet door zijn teamgenoot Kimi Räikkönen.

Terugkeer naar McLaren

Op 11 december werd bekend gemaakt dat Alonso zou terugkeren bij McLaren, hij werd de teamgenoot van Jenson Button. Hij zou daar de laatste vier jaar van zijn raceloopbaan blijven. Maar echte topjaren zouden het niet worden. De teams van Ferrari en Mercedes en in zekere zin ook Red Bull waren te sterk. In zijn eerste jaar naar terugkomst werd hij 17e in het wereldkampioenschap met slechts 11 punten. In het seizoen 2016 ging het wel een stukje beter en haalde Alonso 54 punten en werd daarmee tiende. Het seizoen 2018 zou zijn laatste jaar worden. Zijn beste resultaat zou de vijfde plaats worden in de Grand Prix van Australië. Hij eindigde als 11 in de WK stand met 50 punten. Fernando Alonso zou uiteindelijk 314 wedstrijden rijden in de Formule 1.

Langeafstandsracen

Helemaal stoppen met de racerij zou Fernando Alonso niet. In 2017 deed hij al mee aan de Indianapolis 500 met het team van Andretti Autosport. De ambitie van Alonso is om de Triple Crown te winnen. De Triple Crown krijg je als je de Grand Prix van Monaco, Indianapolis 500 en de 24 uur race van Le Mans wint. In de geschiedenis van de autosport is dat allen de legendarische Graham Hill gelukt. Maar zijn nieuwe passie is dus het Langeafstandsracen. In 2018 reed hij al samen met Lando Norris en Philip Hanson de 24 uur van Daytona. Hij ging ook meedoen met het Toyota fabrieksteam aan het FIA World Endurance Championship. Op 17 juni 2018 won Alonso samen met Buemi en Nakajima de 24 uur van Le Mans. Kortom aan de raceambities van Fernando Alonso is nog steeds geen eind gekomen. Maar toch zullen we hem in de Formule 1 niet meer terugzien en gaan we hem daar zeker missen.