Weinig kans in strijd tegen doping?

By Wielrennen
Astana mag gewoon doorfietsen.

De Nederlandse Dopingautoriteit heeft een onderzoek gedaan onder topsporters in ons land en de resultaten van dat onderzoek werden gepresenteerd tijdens een ‘dopingconferentie’ op Papendal. En eigenlijk zijn die resultaten toch enigszins onthutsend. De aandacht voor dit probleem en de ontzettend negatieve publiciteit waar bijvoorbeeld het wielrennen de afgelopen jaren mee te maken heeft gehad zou meer impact moeten hebben gehad. Maar kennelijk zijn de verleidingen veel te groot en is de sportwereld niet in staat om het uit te bannen.

Betrouwbare resultaten.

De sportkoepel NOC-NSF ondersteunt zo’n 750 topsporters in ons land en van die 750 reageerden er een kleine 300 Strijd tegen doping logoop het verzoek om mee te werken aan het onderzoek. Statistisch worden de resultaten daardoor betrouwbaar genoemd. En omdat alle takken van sport, behalve de profvoetballers, zijn meegenomen kreeg de dopingautoriteit een naar eigen zeggen redelijk duidelijk beeld. Door die uitslag van 4% kun je zeggen dat zesennegentig van de honderd topsporters niets gebruikt, maar kun je ook zeggen dat het probleem zo hardnekkig is, dat we ons moeten afvragen of we het ooit voor elkaar krijgen om sport echt schoon te krijgen.

Minder controles.

De uitslag geeft volgens mij ook aan, dat die vier procent hoger is dan de kleine 2% die jaarlijks door de autoriteit wordt betrapt. Als je dan ook nog meerekent dat het aantal controles terug loopt door tegenvallende bijdragen van bijvoorbeeld De Lotto, die zo’n beetje financier is van onze vaderlandse sport, dan staat het gevecht tegen doping en niet erg kansrijk voor.

Strijd tegen doping minister schippers

Minister Schippers.

Tijdens de conferentie stelde minister Edith Schippers gelukkig een extra 300.000 euro beschikbaar voor de strijd tegen doping. Ze was aanwezig bij de conferentie op Papendal, waar ze zei te hopen op nieuwe inzichten en strategiën om de strijd tegen doping nieuwe en vooral meer impulsen te geven.

Kansen.

Maar laten we eerlijk zijn. De kansen zijn niet bepaald groot. Natuurlijk, de goede bedoelingen zijn er echt wel, want wie is er nou geen voorstander van schone sport. Maar tijdens de bijeenkomst op Papendal kwam men niet verder dan de bekende aanbevelingen. Een licentiesysteem voor medische begeleiders, het vergroten van de rol van de sportbonden in deze kwestie, meer voorlichting in topsportcentra en natuurlijk op scholen. Volgens mij is het echter naïef om te denken dat je hier de strijd mee wint. De groep hardnekkige gebruikers zal hiermee niet kleiner worden.

Er zijn zo langzamerhand twee groepen meedenkers over dit onderwerp: één groep denkt dat je met dopingzondaars moet meedenken en ze moet helpen, maar de andere, veruit de grootste, groep wil inzetten op veel meer repressie.

Strafmaatregelen dus. Maar dan helpt het niet erg als je leest dat wielerploeg Astana niet bepaald doeltreffend kan worden aangepakt. Van duidelijke voorbeelden stellen is de internationale sportwereld kennelijk voorlopig nog niet gediend. Zou het commerciele belang soms groter zijn dan het gezondheidsaspect?

Sinds 2006 rijdt in de wielerwereld de Kazachse ploeg Astana mee. Het team staat onder leiding van oud-coureur Aleksandr Vinokoerov en wordt financieel ondersteud door een aantal rijke hobbyisten die de ploStrijd tegen doping Astanaeg vernoemden naar de hoofstad van hun land. En deze Astana-ploeg is vanaf het begin in verband gebracht met doping; een aantal renners werd betrapt en omdat ook ploegleider Vinokoerov geen echt ‘schoon’ verleden heeft, is de ploeg eigenlijk steeds gelinkt aan het begrip doping. Na een zoveelste rel een tijdje geleden dreigde de internationale wielerbond UCI de licentie van Astana in te trekken. Zeker toen na onderzoek van de Universiteit van Lausanne was gebleken dat het anti-doping beleid binnen de ploeg niet op orde was. En dus dreigde de ploeg zijn licentie ook echt kwijt te raken, maar tijdens een hoorzitting met alle partijen besloot de licentiecommissie van de UCI dat de goede bedoelingen van Astana zo overtuigend klonken dat de licentie toch maar niet ingetrokken werd. Ik word er een beetje treurig van; kan de wielersport op deze manier nou echt wel afrekenen met het imago van ‘vuile’ soprt? Maar ja; Astana mag weer, zo verscheen op twitter. Zou het echt nog wat worden met de strijd tegen doping?