Esther Vergeer boegbeeld van de gehandicaptensport

By Tennis

Nederland is rijk aan topsporters in bijna alle takken van de sport, iets om trots op te zijn voor zo’n klein landje. In het rijtje van topsporters moeten we zeker Esther Vergeer niet vergeten. Esther Vergeer is het boegbeeld van de gehandicaptensport in Nederland, met een palmares waar eigenlijk geen andere topsporter mee vergeleken kan worden. Wij van Wedstrijd.tips hebben eens gekeken hoe de carrière van Esther is verlopen.

Hoe het begon

Esther Vergeer werd op 18 juli 1981 in Woerden geboren, tot haar zesde jaar had ze geen gezondheidsproblemen. In maart 1988 raakte ze na een zwemles plotseling buiten bewustzijn en werd ze met spoed overgebracht naar het Academisch Ziekenhuis in Utrecht. Door middel van een scan in het ziekenhuis ontdekt dat ze een ophoping van bloed en vocht in de hersenen had. Een spoed operatie was nodig. In haar hersenen werd een drain geplaatst die het bloed en vocht konden afvoeren, na zes weken ziekenhuis kon ze weer lopend het ziekenhuis verlaten. In december van het zelfde jaar kreeg Esther een hersenbloeding, en weer volgde een spoedoperatie.

Verschillende onderzoeken

Onderzoek wees uit dat er een afwijking was in de bloedvaten rondom haar ruggenmerg, en die alle veroorzaakte alle problemen, de bloedvaten waren zo zwak dat ze makkelijk spontaan konden springen. Een nieuwe operatie volgde om dit probleem te verhelpen, het probleem werd verholpen maar Esther Vergeer hield er wel een dwarslaesie aan over, en haar benen functioneerden niet meer goed.

Toch gaan sporten

Na de ziekenhuisopnames kwam er een periode van herstel en training, dit ging in samenwerking met een revalidatiecentrum. In het revalidatiecentrum kwam ze ook voor het eerst in aanraking met de gehandicaptensport, in het kader van de revalidatie moest ze gaan sporten, ook om gewend te raken aan haar rolstoel. Ze begon met tafeltennissen, zitvolleybal, basketbal en tennis, al snel kreeg ze in de gaten dat ze met basketbal en tennis goed overweg kon.

Basketbal

Haar ambities bij het rolstoelbasketbal gingen zover dat ze zich aansloot bij de Springers in Gouda. Het ging zo goed dat ze twee jaar later werd opgeroepen voor het Nederlands jeugdteam. Dat hield wel in dat er meer getraind moest worden en die mogelijkheid was er niet in Gouda, dus was het beter om uit te zien naar een andere club. Esther maakte de overstap naar de club Antilope in Utrecht. Twee jaar later werd ze opgeroepen voor het Nederlands damesrolstoelteam waarmee ze in 1997 Europees Kampioen werd. Naast het rolstoelbasketbal speelde ze ook nog rolstoeltennis, en ook die carrière zat behoorlijk in de lift. In 1998 moest ze een keuze gaan maken tussen tennis en basketbal, de trainingen waren vaak op hetzelfde moment. De keus was moeilijk maar omdat ze toch meer uitdaging zag in het tennis koos ze voor het rolstoeltennis.

Tennis

In het revalidatiecentrum had ze al kennis gemaakt met het rolstoeltennis, haar begeleider op dat moment in 1994 begon een eigen vereniging in Nieuwegein en vroeg of ook bij zijn club wou komen trainen. Na een paar weken tennisles werd ze al benaderd door bondscoach Marc Kalkman om deel te nemen aan een internationaal toernooi in Frankrijk. De wereldtop was aanwezig in Frankrijk en er werd ook een jeugdtoernooi afgewerkt, Esther Vergeer kwam in de halve finale van het jeugdtoernooi en werd daar uitgeschakeld door Sonja Peters. De eerste jaren ging ze alleen maar toernooien spelen in Nederland, het was een drukke periode want ze ging ook nog naar school en ze basketbalde ook nog. In 1996 speelde ze haar eerste internationale toernooi tegen de wereldtop, en Esther kon daar goed in meekomen. Vanaf dat moment ging het crescendo met haar tenniscarrière.

Paralympics in Sydney

Esther Vergeer kreeg de kans om deel te nemen aan de Paralympics van 2000 in Sydney. Maar dan moest er nog meer en harder getraind worden. Ze vertrok naar de Verenigde Staten om voor het eerst mee te doen aan de US Open. Daar verraste ze de hele wereldtop en won het toernooi, en steeg naar de tweede plaats op de wereldranglijst. In 1999 bereikte ze de eerste plaats op de wereldranglijst en in 2000 was ze superieur op de Paralympics. Ze won de gouden medaille zonder ook maar één set in te leveren.

Het dubbelspel

Ook in het dubbelspel won ze samen met Maaike Smit de gouden medaille. Vergeer was superieur in het rolstoeltennis, en dat leverde haar 2002, 2003, 2005 en 2010 de Laureus World Sports Awards op, een soort Oscar in de sport. In november 2010 behaalde ze haar 401e achtereenvolgende wedstrijd en haar 103e toernooizege. Tijdens de Paralympics in Londen won ze voor de vierde keer de gouden medaille wederom zonder set verlies. Haar ongeslagen reeks was inmiddels opgelopen tot 465 wedstrijden, een ongekende prestatie.

Esther Vergeer Foundation

Sinds 2004 is de Esther Vergeer Foundation actief. Ze zet zich in om kinderen en jongeren met een handicap kennis te laten maken met sport. De positieve kanten die dit voor iedereen op kan leveren. De jongeren en de kinderen worden geïnspireerd, gemotiveerd en geactiveerd om te gaan sporten. En met name de leuke kanten van het sporten worden benadrukt, en niet de handicap van de sporter. Ester Vergeer geeft altijd duidelijk aan dat het belangrijk is om te gaan sporten, en dat grenzen verlegd kunnen worden. Voor Vergeer was het altijd een uitdaging, ze is er fysiek sterker door geworden en ze heeft ontdekt wie ze was.

ABNAMRO toernooi

Sinds 2009 is Esther Vergeer de toernooidirecteur van het ABNAMRO Wheelchair Tennis Tournament in Rotterdam. Voor haar werkzaamheden voor dit toernooi kreeg ze in 2011 de Audrey Hepburn Award uitgereikt door Richard Krajicek. Tegenwoordig geeft ze veel clinics en is ze actief als gastspreker. Verder is ze ook adviseur voor het NOC*NSF voor het Paralympic Team.