Donderdag 19 november 2026 18+ · Speel bewust

Esther Vergeer: 470 zeges op rij en boegbeeld van de parasport

Tennisracket en tennisballen op een blauwe hardcourtbaan in een lege arena

Esther Vergeer (Woerden, 18 juli 1981) is een van de meest dominante sporters uit de geschiedenis. De rolstoeltennisster won de laatste 470 enkelpartijen van haar loopbaan en verloor tien jaar lang geen wedstrijd. Ze werd zeven keer paralympisch kampioen en won 44 grandslamtitels. Na haar afscheid in 2013 was ze onder meer chef de mission van de Nederlandse paralympische ploeg.

Esther Vergeer in het kort

Geboren 18 juli 1981, Woerden
Sport Rolstoeltennis (eerder ook rolstoelbasketbal)
Paralympische medailles 7× goud, 1× zilver
Grandslamtitels 21 enkel, 23 dubbel
Zegereeks 470 enkelpartijen op rij
Wereldranglijst 668 weken nummer 1
Afscheid 12 februari 2013
Hall of Fame International Tennis Hall of Fame, 2023

Hoe het begon

Esther Vergeer groeide op in Woerden. Als jong meisje kreeg ze te maken met een aandoening aan de bloedvaten rond haar ruggenmerg. Na meerdere operaties bleef ze aan haar benen verlamd en ging ze verder in een rolstoel. Tijdens haar revalidatie maakte ze kennis met sport. Ze probeerde onder meer tafeltennis, zitvolleybal, basketbal en tennis, en merkte al snel dat ze vooral bij basketbal en tennis goed uit de voeten kon.

Feitenkaart Esther Vergeer: 470 zeges op rij, zeven keer paralympisch goud en 44 grandslamtitels in het rolstoeltennis

Rolstoelbasketbal

In het rolstoelbasketbal ging het snel. Ze speelde eerst in Gouda en later bij een club in Utrecht, werd opgeroepen voor het Nederlandse jeugdteam en daarna voor het damesteam. In 1997 werd ze met Nederland Europees kampioen. Rond 1998 moest ze kiezen, omdat de trainingen van beide sporten steeds vaker samenvielen. Ze koos voor het rolstoeltennis, omdat ze daar de meeste uitdaging zag.

De weg naar de top

Haar eerste tennistrainingen kreeg ze al tijdens de revalidatie. Al snel werd ze opgemerkt door de bondscoach en mocht ze internationale toernooien spelen. Vanaf 1996 speelde ze regelmatig tegen de wereldtop en het ging snel. In 1999 stond ze voor het eerst op de eerste plaats van de wereldranglijst. Vanaf 2 oktober 2000 stond ze daar onafgebroken, tot kort voor haar afscheid in januari 2013: in totaal 668 weken.

Paralympische Spelen

Op de Paralympische Spelen van Sydney in 2000 won Vergeer goud in het enkelspel en, samen met Maaike Smit, ook in het dubbelspel. In Athene 2004 prolongeerde ze beide titels. In Beijing 2008 won ze opnieuw goud in het enkelspel en zilver in het dubbelspel met Jiske Griffioen. In Londen 2012 volgde haar vierde gouden medaille in het enkelspel. In totaal kwam ze zo op zeven gouden en één zilveren paralympische medaille.

470 zeges op rij

Het meest legendarische deel van haar loopbaan is haar zegereeks. Haar laatste nederlaag in het enkelspel leed ze op 30 januari 2003, tegen de Australische Daniela di Toro. Daarna verloor ze nooit meer. Tot en met de paralympische finale van Londen in september 2012 won ze 470 partijen op rij. In die periode won ze 120 toernooien. Ze won 21 grandslamtitels in het enkelspel en 23 in het dubbelspel, veertien keer de Masters en twaalf keer de World Team Cup met Nederland. Ze werd dertien jaar op rij uitgeroepen tot ITF-wereldkampioen.

Op 12 februari 2013 maakte ze bekend te stoppen. Ze sloot haar loopbaan dus ongeslagen af. Internationaal wordt ze vaak genoemd als een van de meest dominante sporters ooit, in welke sport dan ook.

Onderscheidingen

Vergeer won meerdere keren een Laureus World Sports Award, een van de belangrijkste internationale sportprijzen. In 2023 werd ze opgenomen in de International Tennis Hall of Fame in Newport, als een van de weinige rolstoeltennissers ooit.

Esther Vergeer Foundation

In 2004 richtte ze de Esther Vergeer Foundation op. De stichting wil kinderen en jongeren met een beperking laten kennismaken met sport en ze daarin begeleiden. Daarbij staat het plezier van sporten voorop en niet de beperking. De stichting vierde in 2024 haar twintigjarig bestaan.

Na haar loopbaan

Na haar afscheid bleef Vergeer actief in de sport. Ze werd toernooidirecteur van het rolstoeltennistoernooi in Rotterdam, gaf clinics en lezingen en werkte voor NOC*NSF. Bij vijf Paralympische Spelen was ze chef de mission van TeamNL, waaronder Tokio 2021 en Parijs 2024. In Parijs eindigde Nederland met 27 gouden en 56 medailles in totaal als vierde in het medailleklassement. Voor de Spelen van Los Angeles 2028 werd Jetze Plat haar opvolger.

Wat haar zo goed maakte

Vergeer combineerde een sterke slag met een uitzonderlijke snelheid in haar rolstoel. Ze trainde professioneel en met dezelfde toewijding als valide topsporters. Dat hielp de sport ook verder: door haar prestaties kreeg het rolstoeltennis in Nederland veel meer aandacht in de media.

Opvolgers

Nederland bleef na haar afscheid toonaangevend in het rolstoeltennis. Diede de Groot trad in haar voetsporen en groeide uit tot de nieuwe dominante speelster, met onder meer meerdere kalenderjaar-grandslams.

Lees ook over rolstoeltennis en Richard Krajicek.

Veelgestelde vragen

Hoeveel wedstrijden won Esther Vergeer op rij?

470 enkelpartijen, van februari 2003 tot haar laatste toernooi in september 2012.

Hoeveel paralympische medailles won Esther Vergeer?

Zeven gouden en één zilveren medaille.

Wanneer stopte Esther Vergeer?

Op 12 februari 2013, ongeslagen.

Wat doet Esther Vergeer nu?

Ze was chef de mission van TeamNL bij vijf Paralympische Spelen en zet zich in via haar foundation.

Waar komt Esther Vergeer vandaan?

Uit Woerden, waar ze op 18 juli 1981 werd geboren.

Delen

Over Johannes

Johannes is sportschrijver en specialist in Formule 1, darts, voetbal en tafeltennis. Tussen 2016 en 2019 schreef hij ruim 330 artikelen voor Wedstrijd.tips. Hij maakte een groot deel van de portretten in de Eregalerij, met sporters als Leo Beenhakker, Patrick Kluivert, Klaas-Jan Huntelaar, Annemiek van Vleuten, Kimi Räikkönen en Rico Verhoeven. Daarnaast schreef hij over wielrennen, tennis, motorsport en schaatsen, en volgt hij de Olympische Spelen.